MTV. Meiregos de Toda a Vida

Caza de bruxas e criminalización mediática do independentismo galego

2012-01-22T23:15:00.002+11:00

As recentes detencións de persoas ligadas co independentismo galego e os movementos sociais impélennos a manifestar a nosa preocupación polo emprego do “terrorismo” como arma do Estado español para cauterizar o tecido social da nosa nación.

Non é a primeira, nin a última vez, que o poder emprega a pantasma do terrorismo para atacar todo tecido social que se move nas marxes do sistema e farao con máis forza agora que a toupa voltou emerxer con forza o 15 de marzo e que a deslexitimidade e descomponsición da II Restauración borbónica chegou ao paroxismo.

Acusan de terrorista ao redactor do Novas da Galiza Antom Santos, historiador e activista social sempre disposto á entrega de tempo de traballo gratuíto por Galiza, porque dispuña de armas de destrución maciza, como Hussein cando o de Iraque: un computador portatil e dun lapis de memoria. Ou que los dos nuevos detenidos escondían en su casa ocho litros de gasolina, un tratamento mediático sensacionalista, carente de rigor e vomitivo. Se esas son as acusacións e se as distintas versións se contradín a cada paso e repetin a verdade oficial orwelliana estamos dentro do que rezaba aquela pintada nunha parede Compostelana: todos terroristas, nadie es inocente.
Leer mais......

Facebook é a máquina de espionaxe máis terrible do mundo!

2011-05-19T02:58:00.001+10:00

O fundador de Wikileaks criticou con forza o papel dos medios de comunicación á hora de manexar a información dos gobernos.

-Facebook é a máquina máis terrible de espionaxe xamais inventada. Aquí temos a base de datos máis completa do mundo sobre as persoas, as súas relacións, os seus nomes, as súas direccións, as súas localizacións e as comunicacións entre eles, os seus familiares, todo accesibles á intelixencia de EEUU?.

Con estas palabras o fundador de Wikileaks, Julian Assange, en entrevista con Russia Today referiuse ao poder da rede social máis grande do mundo. Segundo o líder do popular sitio e principal responsable da filtración de cables diplomáticos dos embaixadores de Estados Unidos en varios países do mundo, hoxe en día os cibernautas non teñen garantías de seguridade na Rede e expón a súa información persoal en Google e Yahoo!.

Assange referiuse ás redes sociais cando foi cuestionado achega do papel que xogaron sitios como Facebook e Twitter na crise política e social dos países de Medio Oriente. Segundo el, Facebook non está a cargo da intelixencia de Estados Unidos.

?Trátase simplemente de que a intelixencia dese país pode facer valer a presión legal e política sobre eles. E é custoso para eles entregar os rexistros un por un, así que automatizaron o proceso. Todo o mundo debe entender que cando se suman os seus amigos a Facebook o que fan é traballar gratis para as axencias dos estadounidenses na construción dunha base de datos?, asegurou.

O fundador do polémico Wikileaks, ademais de referirse sobre a metodoloxía para a difusión ao redor do mundo da información filtrada, cuestionou fortemente o labor dos medios de comunicación. Segundo el, hai que preguntarse se o mundo non estaría mellor sen eles por completo,son tan distorsionadores de como é o mundo realmente e sobre as guerras e a corrupción dos gobernos?.

Finalmente, dixo que o seu principal inimigo é a ignorancia. Agora, a pregunta é, quen é o promotor da ignorancia? Bo, as organizacións que tratan de manter as cousas en segredo, e as organizacións que distorsionan a información veraz para que sexa falsa

2011-04-13T23:26:00.003+10:00

A INMERSIÓN no silencio é o que distingue ós que aman con espírito suicida
dos que somentes son un soño breve.

Na viaxe nocturna que emprendemos polo interior dun corpo diferente
un acto de amor é un fluído urxente de suor bágoas e esperma contra o medo

palabras desarmadas desexos que se perden
na néboa de mil noites entre as sabas revoltas
polo feroz presente de dous corpos que esquecen.

Lois Pereiro.

Pastoriza Meirega

2011-04-13T07:01:00.004+10:00

Informe sobre a fronteira da lingua galega no Bierzo

FELIZ 2011

2011-01-04T22:30:00.002+11:00

Novos adeptos Meiregos

2010-10-14T22:19:00.002+11:00

Cada vez mais personaxes quedan enganchados do Meirego de Meira

Os famosos apúntanse o Meirego

2010-09-29T02:03:00.003+10:00

Coma outros moitos famosos internacionais, o Lequio e maila sua rapaza, apuntanse a moda de aprender o Meirego,

a campaña feita por Mtv calou na poboación

Preciosa Colcha!

2010-09-11T03:20:00.002+10:00

esa mezcla de cores, e a suavidade que parece dar, que Preciosa Colcha..

RDP. Rural Dance Project

2009-11-20T08:50:00.001+11:00

Declaracións presidenciais

2009-11-20T06:39:00.004+11:00

E que no lo neguen! O FLTM congratúlase polas afirmacións e verdades que declarou o Alcalde-presidente Meirego, !Que se enntere o Mundo Enteiro, os Meiregos sabemos a dirección da auga,

Conquistamos as terras da Hispania

2009-11-11T04:42:00.004+11:00

Os Lobos Meiregos auían (terminoloxia Meirega) alén das Terras Meiregas

Expresións

2009-07-15T08:03:00.005+10:00

A peña de M de Meira organiza a nova versión de Expresións Espontáneas
www.Mdemeira.org

Sen Lus

2009-02-11T09:19:00.005+11:00

Polos vieiros do vello Miño

2009-02-11T09:15:00.002+11:00

Polos vieiros do vello Miño
De Estro Montaña.
Minuciosa viaxe polas beiras do río Miño. Desde o seu nacemento na serra de Meira, ata a desembocadura en Caminha, o autor móstranos un paseo polas vellas cidades episcopais ―Lugo, Ourense, Tui―, os cenobios do Císter, os castros celtas, pazos, illas, pobos anegados, tradicións relixiosas, festas populares, a gastronomía...

En Galego ou Meirego

2009-02-11T08:40:00.003+11:00

Activistas pro-galego respostarom à manifestaçom espanholista de Galicia Bilingue, que tivo que ser escoltada em todo momento por um numeroso efetivo policial. As forças de ocupaçom carregarom contundentemente contra @s que erguerom vozes em favor da nossa língua. Despois dos confrontos entre a polícia e militantes independentistas forom detidas 12 pessoas.
O FLTM solidarízase coas persoas detidas brutal e inxustamente por defender a nosa lingua "Na Galiza en Galego ou Meirego"

Ligazóns:
galiza.indy
GZvideos
Isca.gz

2009-02-11T05:03:00.001+11:00

Meirego adoptivo por Tropa Lixeira group

2008-10-01T20:14:00.002+10:00

ex-pandindo a cultura Meirega

2008-09-30T03:14:00.001+10:00

fartos de Mallas

2008-09-04T08:25:00.002+10:00

!Que rapas, entendelo Meirego?

Miño Meirego

2008-04-28T21:21:00.002+10:00

Fonmiñá é unha pucharca entre prados, non moi grande, veireada de espadanas e cercada cunha tea metálica que non pode ser máis antiestética. Por cada banda da pucharca ergueron dous moimentos: un cruceiro mais ben probe e, defrente, un grupo escultórico que representa a un vello barbado cunha serpe rubíndolle polas pernas que se lle enrola á cintura e na base, duas figuras femeninas. Todo moi raquítico e moi feo como o chapeo de Napoleón primeiro, como dixo Francis Jammes.
O Miño provocou poucos poemas. Lembramos versos que lle adicaron Díaz Jácome, Iglesia Alvariño, Avelino Díaz, Augusto Casas… e pouco máis. Botamos de menos na nosa literatura o gran poema ó Miño e o gran poema a Compostela. Para acometer con éxito estas empresas compría, como escribiría un romántico, o estro poético de Pondal. Non estaría mal, e aínda sería precisa, unha biografía do Miño. Don Ramón Otero Pedraio era o home indiscutible pra escribila.
Entre o Pedregal de Irima e Fonmiñá está a viliña de Meira, xurdida ó redor do mosteiro bernardo. Hoxe o edificio do mosteiro é casa consistorial e rectoral. A eirexa, dende a desamortización, quedou convertida en templo parroquial. Un fermoso e sobrio exemprar gótico, sin adornos, con retábulos e imaxes barrocas. Na fábrica do edificio mistúrase a pizarra –xisto- e a cantería. Sería fermoso e útil inventar unha teoría que explicara a relación que hai entre o marmurio do río neno coas súas melodías e as súas pausas- e cos capíduos da régoa de San Bernardo, escritas nun latín doado e armonioso.
Vale a pena ver o nacemento do Miño, ollar as súas claras fontes montesías e comprobar como a auga –pura, limpa e inocente- baixa estarabouzando e brincando entre penedos como os cervos dos nosos cancioneiros. Dende Irima óllase a Terra Chá inmensa, gris e verde. A unha banda están os prados bricios de Seixosmil. A outra, nun outo, según se vai prá Pontenova, Alvare. Voltando para Lugo temos que pasar por Paraxes, un val breve, prodixiosamente verde que xa quere ser Terra Chá. Ou que xa a é.
En Castro de Rei, entre Quintela e Bendia, o Miño é dunha insuperable fermosura, cos seus caneiros e as súas insuas. Mais onde acada a súa plenitude é en Outeiro de Rei, no Campo de Santa Isabel. O contemplar tal beleza lembramos os versos de Avelino Díaz:

Un río con tantos pulos
non pode nacer no chan;
ten que nacer nunha serra
grávida de maxestá.

ven querida Feira.

2008-04-24T08:20:00.006+10:00

Unha especie de documental, un pouco aspero e diafano dende o meu punto de vista de Mtv, pero que non deixa de ser curioso, a feira, todo un referente Meirego.

O noso río

2008-04-12T22:56:00.004+10:00

"O Río Miño"

Coa casual visita ás paraxes meiregas, descubrindo pedras misteriosas e outras zonas que non comentarei para abreviar… unha parada no nacemento do Miño. Debera ser a interpretación da bandeira galega de dereita a esquerda pola súa traxectoria..Varias son as lendas que fan referencia a esta paraxe na que un se sinte en total contacto coa natureza.
A máis antiga, con connotacións bíblicas, fala duns homes pecadentos convertidos en pedras e que agardan a purificación coas augas limpas que alí nacen.
Unha máis recente fala da época na que chegaron os monxes do Císter. Unha vella feiticeira chamada Irimia que vivía na serra negárase a pagar os seus tributos, polo que os monxes decidiron quedar coas súas terras ricas en fontes para manter ao seu gando. A vella feiticeira encabuxada decidiu cortar o abastecemento de auga das súas terras facendo medrar tanto as pedras que impediran ver a auga até o límite das súas posesións: “Nunca poderedes probar as primeiras augas deste río porque é Miño”.
Un feitizo que aínda se mantén, xa que pasear polo pedregal é ouvir o ruxe-ruxe das primeiras augas do Miño que se agochan dos nosos ollos. Dende aquí pódense facer varias rotas a pé, a máis coñecida é a da Meixoadoira.
Cos seus 307 km, o Miño é o río máis longo de Galiza. Nace no Pedregal de Irimia na Serra de Meira,. Forman tamén a súa cabeceira os Regos, Porto da Pena e Xirómeno. Máis adiante acrecenta o seu caudal coas augas da Lagoa de Fonmiñá (A Pastoriza - Lugo, a uns 50 km ao norte da capital de provincia). Atravesa Lugo e Ourense, e desemboca en A Guarda (Pontevedra), facendo fronteira con Portugal (onde se di que desemboca preto de Caminha). Pasa polas vilas de Rábade (Lugo), Tui, Melgaço, Monção e Valença do Minho.É tamén o río máis caudaloso de Galiza, tendo como afluente o Sil, que aporta un caudal semellante na fronteira entre as provincias de Lugo e Ourense (Os Peares, 30 km ao norte de Ourense).
Está inzado de encoros: 3 entre Lugo e Ourense Belesar, 654 hm³ Os Peares, 182 hm³ Velle, 17 hm³ e dous entre Ourense e Portugal Castrelo de Miño, 60 hm³ Frieira, 44 hm³.
Despois de recibir o Sil, flúe cara ao sudoeste e constitúe a partir do encoro de Frieira ata a desembocadura fronteira entre Galiza e Portugal. En Ribadavia, ás súas beiras, prodúcese o célebre viño do Ribeiro de Avia.
Fai de fronteira uns 80 km, no centro dun val de forte produción agrícola, con millo ou patacas, por exemplo, así como forraxe para o gando. Na tirada final tamén se ve bordeado por viñas de Alvariño.
É practicamente non navegábel, exceptuada a súa desembocadura.

De Avelino Díaz:RIO MIÑO

RioMiño ¿Quen dixo, craro río Miño que naces en Fumiñá
se xunt-a Monterredondo, xa pasas, feito un rapaz?
¡Se xa; na Ponte de Meira
semellas ser un lanzal
mozo, que canta as cantígas
i-ó lonxe vai troulear!Eu sei que, sendo inda neno,
cando escoitas as campás
de Meira, na Veiga d-Horta,
aprendes a rezar.E sei, tamén, que tés
o teu bercio máis atrás,
aló na Serra de Meira,
d-Irima no Pedregal.E, dend-ali, como todo
galego qu-ha d-emigrar,
xa sales dicindo un prego
ou ben, un doce cantar.Despois, no longo camiño
pol-a terra galicián,
es un meirego que marcha
camiño de Portugal.
Por eso, porqu-és meirego,
por eso te quero máis.
(¡ Quizabes tuas augas levan
as bágoas de miña nai!) Cando chegues, río galego,
ás costas de Portugal
rolando en limpas maréias
volta ás praias galiciáns.¡ Volve, río Miño, volve,
que o galego que se vai
po-los vieiros do mundo
sempre teima de voltar!

O Poeta de Meira

mapa de Meira

2008-04-03T10:21:00.003+11:00

1 de Abril:

2008-04-02T22:11:00.001+11:00

Son garda civil e considérome independentista”
Contactamos cun axente que leva o adhesivo 'GZ' no seu automóbil particular.

Redacción - 10:20 01/04/2008
Tags: vieiros 1 de abril
A semana pasada saltou a polémica. Segundo o Movemento polos Dereitos Civís (MpDC), mandos da Garda Civil aconselláronlle aos axentes que tomasen datos dos vehículos que portasen o adhesivo 'GZ'. Este mesmo luns, a Unión de Gardas Civís de Galicia sinalaba que non tiña constancia destes feitos. Porén, sinalaban que, de confirmarse, serían censurábeis xa que “o uso das siglas GZ está xeralizado. En case todas as familias as porta algún membro, até gardas civís”. Seguindo estas informacións, en Vieiros logramos contactar cun garda civil que ten este símbolo no seu coche particular. Manuel Verde Verde (o nome é ficticio xa que o funcionario prefire manterse no anonimato), comenta con nós a última polémica.

-Vostede leva o símbolo 'GZ' no seu coche, por que tomou esta decisión?
-Pois a verdade é que cando comprei o coche de segunda man en Baio xa traía a “pegata”. Quedáballe moi ben, porque o coche é negro e contrasta co fondo branco que ten o adhesivo. Ademais eu son galego, sen complexos.

-E non lle trouxo problemas ter este distintivo?
-Ninguén me dixo nada. Bueno, tiven un sarxento que unha vez me chamou a atención e díxome que polo menos tiña que poñer o E no outro lateral...para compensar. Pero non lle fixen caso, claro.

-Vostede como se define politicamente?
-Pois eu sonlle independentista...

- Pero vostede é garda civil...como é compatíbel isto?
-Imos ver, este é un choio coma calquera outro. O que temos que acabar é dunha vez con tanto prexuízo. Eu mentres fago o servizo son garda civil e logo son persoa. E logo un funcionario do INEM non pode celebrar o Día da Patria?

- A verdade é que mirado así...
- O que pasa é que o país está cheo de tópicos. Se vostede estivese nalgúns cuarteis ficaría sorprendido. O meu caso non é o único, nin moito menos. Hai de todo. De feito, eu coñecín en Pontevedra un oficial que era reintegracionista co que moito teño discutido, porque eu sonlle máis da opción ILG-RAG.

Esta nova pertence á Edición especial Vieiros 1 de abril

A Galiza Irredenta

2008-03-16T09:57:00.004+11:00

Supoño que aqueles que nunca pertenceron nin pertencen a unha Nación con seculares dificultades de se organizar soberanamente como tal ou que fican, deliberadamente ou non, alonxados deste tipo de preocupación e sensibilidade íntima e colectiva, parecera-lles unha simpleza, cando non unha perfecta parvada, falar hoxe en dia da "Galiza irredenta", deses homes e territórios que un dia foron galegos e hoxe non o son por claras aínda que complexas razóns. Pode un imaxinar sen esforzo o aceno e ata os posíbeis epítetos dirixidos por tales interlocutores a quen para "gañar o seu tempo", o perderia -según eles- en tales anacronismos románticos.

Sen embargo, fronte a tal insensibilidade e esmagadora postura, que nada quere coñecer nin cambiar, hai que contrapoñer a História e mailo presente, reafirmar a necesidade de se rebelar contra os determinismos político-administrativos e incidir nas posibilidades que o tempo presente oferece de formular-se e reconsiderar cuestións até agora fechadas por posicións "borbónicas" e radicalmente tabúes por ineluctábel domínio da "Realpolitik".

Cando se fala disto non se está fora do tempo nin se exerce unha inútil sublimación da História. Aténde-se á situación actual de crise do Estado unitário e aténdese tamén a que o crecente fenómeno plurinacional (estatalizado) exixe que os novos centros políticos nacionais se configuren axeitadamente e non deixen "no man lands" nos que habiten persoas desarraigadas da sua pertenza territorial, cultural e lingüística, no seu caso.

Formular unha cuestión así - e profundizar nela- implica espir-se da moita carga histórica centralista e supón, asemade, valorar en todo o seu alcance dunha filosofia de liberdade humana individual que se engrandece coa sua dimensión grupal e nacional.
A Galiza Irredenta (Xerais, 1998, Álvaro Xosé López Mira)

Rota do Pedregal

2008-03-01T09:44:00.002+11:00

Para percorrer esta interesante ruta, que nos permite gozar da Serra de Meira e coñecer o lugar exacto no que nace o río Miño,o noso bem querido Pedregal, podemos empregar o cabalo ou a bicicleta de montaña, aínda que tamén se pode facer a pé. Son uns 11 Km., que nos levarán unhas 3 horas, en función do medio empregado e da forma física. O punto de partida é a vila de Meira, se a realizamos a pé. Aquí poderemos contemplar a magnífica igrexa románica, do antigo convento cisterciense, e degustar as saborosas empanadas da vila. En caso de utilizar o cabalo, sairemos dende as Corvaceiras onde o podemos alugar, do mesmo xeito que as bicicletas. Xa cun guía que nos acompaña, tomaremos desde aquí cara ao Pedregal por unha pista de terra e camiños asfaltados, ata chegar á base, onde xa corren as augas do novo Miño. Existe unha fonte de cristalinas augas, que poderemos beber antes de proseguir camiño. En Irimia de Arriba hai un interesante hórreo, que merece a pena coñecer. Ascendemos pola pista que nos leva ata a Cruz de Meira ? lugar onde se celebran «fachendosos» cos cabalos salvaxes da serra?, con preciosas panorámicas da Terra Chá, nos días claros. A ruta pasa por baixo das antenas do repetidor; desde aquí poderemos ver o val do Eo, na vertente este de a Sierra. Máis adiante, atopamos a Pena dos Corvos, onde a lenda sitúa unha pota de ouro escondida polos monxes do Mosteiro de Meira, expulsados tras a desamortización de Mendizábal. Continuamos, para pasar por encima das casas de Espido de Murias, pola preciosa Fraga de Candedo, e xa pola Lama Travesa e a Penela, dende aí xa estamos de volta o punto de partida.

2008-03-01T09:32:00.002+11:00

Novos PwC

2008-02-14T08:19:00.000+11:00

O poeta de Meira

2008-02-14T08:15:00.001+11:00

Avelino Díaz naceu en Santa Comba de Orrea, Concello de Riotorto (Lugo), o día 14 de novembro de 1897.

Aos dez anos foi vivir a Meira coa súa familia e no 1910 emigrou á Arxentina, voltando a Galiza no 1916 e volvendo a saír no 1920 para Cuba onde estivo moi pouco tempo e de alí foi cara a Bos Aires (1921).

A infancia de Avelino Díaz tivo días tristes, soubo de sufrimentos, o que lle foi dando namentres medraba unha mocidade de rexa moral con inquedanzas de home estudioso para chegar na madurez a ter unha personalidade literaria de fonda raizame galega. Empurrado polo sentimento galego que lle naceu na diáspora achegouse á colectividade de Bos Aires e comezou a facer xornalismo.

Colaborou en "Céltiga", "Despertar Galego" e no seu sucesor "Galicia", do que foi director durante algúns anos, así como nos xornais "Opinión Gallega" , "Lugo" e a Revista "Galicia Emigrante" que dirixía Luís Seoane.Durante a guerra civil Avelino púxose a traballar coas organizacións de axuda á España Republicana. En contacto coa Federación de Sociedades Galegas realizou unha morea de tarefas solidarias. Coa derrota das forzas leais comezaron a chegar os exiliados, entre eles o "guieiro natural dos galeguistas", Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Avelino participou na creación das Irmandades Galegas participando do seu xornal "A Nosa Terra". Nun dos seus artigos o propio Avelino Díaz sinala sobre o momento político:

"Manteñamos ergueita a nosa fe, vivamos coa esperanza e fagamos no adiante, como fixemos ata agora, do amor á nosa patria a oración laica de todos os días e de todas as horas. O noso pobo vive e ten inquietude. Mañá mesmo pode ser día de redención".O 28 de xuño de 1936 díxonos que "os tempos foron chegados e que -as nosas vaguedades cumprido fin terán-".En 1947 publicou "Debezos" en galego e "Flor de Retama" en castelán, ambos os dous poemarios. En 1963 publicou en galego o libro de poesía "Pallaregas"; con relación a este último libro o escritor Ricardo Molinari sinalou nun artigo: "En `Pallaregas´ Avelino Díaz súperase sobre os seus outros envíos `Debezos´ e `Flor de Retama´. Todos os temas son dunha galeguidade entrañable. É esta poesía de sentimento íntimo e canle ao mesmo tempo".No ano 1951 foi nomeado Correspondente da Real Academia Galega. Foi Secretario do Primeiro Congreso da Emigración Galega que se fixo en Bos Aires en 1956. Foi tamén membro da Comisión de Cultura do Centro Galego e do Consello de Galiza. Formou parte dos xurados literarios do Centro Galego de Bos Aires.O poeta de Meira, como se lle chamaba, cultivou a amizade de numerosos poetas arxentinos e foi un dos fundadores do grupo literario "Impulso"; participou tamén do famoso Ateneo da Boca, onde se reunían poetas, artistas plásticos e librepensadores de destacado prestixio.O recoñecido crítico literario Ricardo Carvalho Calero sinalou nunha ocasión: "Avelino Díaz ten xa un lugar no mundo literario galego".Avelino Díaz era un fondo coñecedor da obra de Alfonso Castelao e chorouno como poucos, con ollos baleiros de luz mais cheos de afervoada admiración.Segundo conta Neira Vilas nas súas "Memorias da Emigración": "Traballaba nunha importante empresa exportadora de cereais e por esa razón viaxaba con frecuencia ao Uruguai e ao Brasil. Pasaba longas tempadas en Montevideo onde se vencellou á colectividade galega e tomou parte en actividades culturais e patrióticas. O seu facer estivo compartido entre as dúas beiras do Plata".Avelino Díaz tivo que arrastrar una dura enfermidade durante os seus últimos anos da súa vida o que lle imposibilitou continuar coa súa actividade creadora, malia que era moi común atopalo en todo tipo de acto patriótico que tivera como obxectivo a liberdade de Galiza.Cando estaba para cumprir os 74 anos, o 29 de marzo de 1971 faleceu no sanatorio do Centro Galego de Bos Aires. Os restos do poeta foron despedidos polos señores Segundo Pampillón e no nome do Consello de Galiza Antón Alonso Ríos.O xornal "El Correo de Galicia" de Bos Aires sinalou diante da súa morte:

"A vida de Avelino Díaz foi exemplar en todos os aspectos. Non se limitou a facer versos crendo que con iso xa cumprira co seu deber con Galiza. El sabía que os versos sós non axudarían á súa terra a saír da escura noite na que estaba sumida e por ese traballo, con laudable inquietude, en todo evento que se organizara para demostrar os anceios de liberdade que os galegos teñen...".Mentres que a Revista "Galicia" do Centro Galego sinalaba:

"O Centro Galego chora por este fillo de Galicia inmortal que nos deixou hai poucos días. O seu corpo está perto do de Castelao e Suárez Picallo no noso Panteón. A alma fica lonxe... na terra que un día tomou a Avelino Díaz para facer del un grande poeta".Como dixo "A Nosa Terra": "Así foi en vida este bo galego, bo patriota e inspirado poeta".

FONTE: Enciclopedia da Emigración Galega, www.cigmigracion.com

2008-02-05T10:28:00.000+11:00

Os Comandos de Tropa Lixeira están de manobras do Antroido.

Ceibate

2008-02-01T10:29:00.000+11:00

ATA KI

2008-02-01T10:05:00.000+11:00

FLTM.
NON O ENGANO ABSURDO!

.pode ocorrer, eiqui xa ocorre,,, Adhesióm ou Sumisióm!

Bomba Meirega

2008-02-01T09:34:00.000+11:00

el progreso digital 31/1/08. Portada

teño visto polo 15, na praza xogando o basket, vai anos diso,,,
sei que ten bos amigos en Meira, propoño para ser Meirego de Toda a Vida.
valinha.

2008-01-30T10:24:00.000+11:00

Gerrilheiros do Mundo, compañeiros do FLTM
Barakaldo 21/6/2007
Queridos Jherrilheiros:
Hoxe quérovos presentar a un personaxe único na sua especie, O Pako de Parla. A este home coñecino fai dous anos cando un día o filho da puta do meu xefe díxome que iba a empezar unha obra nova con un tio que acababa de chegar de Parla e que era o puto amo no seu trabalho.
Cando cheguei a obra ahí estaba o Pako. Menudas pintas. O primeiro que pensei foi en gardar a carteira. Pero equivoqueime, era un tio de puta nai. Era un ladrón, un cheiñas e estaba bastante tolo pero tiña madeira de Jherrilheiro. Non trabalhábamos nada e nos dedicábamos a preparación de bombas, videos amenazantes contra Fraga e compañía, e ensaiabamos técnicas de combate. Aquí podédelo ver en estas catro fotos. Así é como debe ser a indumentaria dun auténtico Jherrilheiro: Pasamontañas, cinturón de dinamita, palestino, camisola do Celta, pitillo na boca, bandeira de NUNCA MÁIS, foto de Mostovoi, bazoca ao hombro e sempre sempre, cara de tolo.

Novo Membro

2008-01-28T10:16:00.000+11:00

ViTTiN é o ultimo** membro admitido como editor na primeira remesa de invitacións,,

Istes novos editores foron invitados por Identificarse, claramente coma Meiregos pola internet, coma en YouTube,Blogger,FotoLog etc.
ai moitos mais,, algún sem posibilidade de contacto ,, unha pena,, pero tamen ai Meiregos que renuncian a identidade Meirega. esperamos que entren en razoamento e volten polo camiño.
nos vindeiros meses abriranse novos administradores entre os editores, e novas invitacións.

**P:D: os editores que estímen oportuno poden mandar a dirección de correo de novos menbros a causa Mtv.

Montes Ceibes

2008-01-25T09:25:00.000+11:00

Compañeiro Guerrilheiro do monte Pindo.

Concurso LOGO

2008-01-24T22:24:00.000+11:00

Co obxectivo de dotar á recén creada Asociación Cultural M de Meira dunha imaxe asociativa,
acorde coas novas tendencias, que sexa facilmente recoñecida e identificable, convócase o
presente concurso de deseño de "LOGO":
BASES:
1.- Poderán participar todas as persoas que o desexen, a partires dos 14 anos, cun número libre de obras por autor.
2.- O logotipo deberá ser orixinal e inédito, debe figurar a frase "M de Meira" ou "EME de Meira", e poderá incluir ou non a expresión “Asociación Cultural”
3.- Poderase utilizar calquera tipo de técnica de deseño, aínda que se recomenda o soporte informático. Quedan
excluídos os traballos a óleo, acuarela, ou calquer técnica de dificil reproducción. Aconséllase empregar cores que sexan facilmente trasladables a escala de grises.
4.- O logotipo premiado pasará a ser propiedade exclusiva e permanente da Asociación. Será empregada como imaxe representativa da mesma.
5.- Soporte: En papel, tamaño máximo din A4, ou en formato electrónico (gardado nun CD, formato jpg, giff, etc.)
realizado con algúns dos programas habituais de deseño grafico.vOs traballos pódense entregar na Biblioteca Municipal ou na Casa da Cultura de Meira. Entregaranse nun sobre pechado. No frontal figurará “concurso Logo M de Meira” e un seudónimo, que servirá para
identificalo. Xunto co proxecto deberá presentarse un segundo sobre (nº2), pechado donde figurarán os datos persoais do participante Nome, Dni, Dirección. Tel, e no exterior do sobre o Seudónimo. Para a correcta identificación do traballo
6.- O prazo de entrega dos traballos remata o 29/02/2008 inclusive.
7.- O xurado ou encargado de emitir o seu fallo estará composto polos Socios e Membros da Asociación M DE MEIRA. O fallo, inapelable, será comunicado ao gañador. O xurado resérvase o dereito de declarar o concurso deserto.
8. Devolución dos traballos non premiados: poderanse recoller nos 30 días seguintes á aparición do veredicto na Biblioteca Municipal
9.- O autor do traballo gañador recibirá a inscripción gratuíta como socio por un ano, un agasallo, unha mención da asociación que o consello de dirección entregará ao gañador na seguinte reunión do consello, así coma o recoñecemento de adoptar o seu deseño como emblema oficial da Asociación Cultural M de Meira.
10.- Aceptación da bases: A participación no concurso leva implícita a aceptación de todas estas bases e o fallo do xurado.

nemproarts.

Novos Membros Mtv

2008-01-24T10:30:00.000+11:00

Novo Mtv active Group

2008-01-22T09:41:00.000+11:00

Benvidos a Mtv.

2008-01-20T11:51:00.000+11:00

tomalleoutra.com
Eu flipo, si eses da pontenova,, non van e montan un blog para poñer as cheas que collen. Manda carallo, temos uns veciños da hostia,,,jajja
eso si teñem outra boa camada,. A POR ELAS MEIREGOS!

Novo Mtv active user:

2008-01-20T11:23:00.000+11:00

Benvido Mtv.

2008-01-18T10:31:00.000+11:00

Polos vieiros do vello Miño

De Estro Montaña

Minuciosa viaxe polas beiras do río Miño. Desde o seu nacemento na serra de Meira, ata a desembocadura en Caminha, o autor móstranos un paseo polas vellas cidades episcopais ―Lugo, Ourense, Tui―, os cenobios do Císter, os castros celtas, pazos, illas, pobos anegados, tradicións relixiosas, festas populares, a gastronomía...

Meiregando. ou fasendo amigas

2008-01-16T10:30:00.001+11:00

friends,Meiregos.

O lobo de Meira

2008-01-16T09:18:00.000+11:00

Non sei si na Serra de Meira quedan Lobos, pero temos a versión moderna. Os irmáns Vallejo
-.sempre levando o nome de Meira por diante!

ai, meu deus

2008-01-15T08:21:00.000+11:00

novo Mtv active user

2008-01-11T09:12:00.000+11:00

Comarca Meirega

2008-01-11T08:12:00.000+11:00

zona de concas fluviais e altas montañas. Ríos Eo e Rodil. Comprende os municipios de: Meira, Pol, Ribeira de Piquín, Riotorto.

Meira:
Mosteiro de Meira: construído e fundado no século XI, de estilo románico borgoñón. Foi consagrada en 1258. Destacan: o seu claustro renacentista do século XVI, colección de ourivaría sacra, a Casa Monasterial renacentista.
Ermida de San Pedro.
Capela de Paredes: foi construída no século XIX.

Ribeira de Piquín: bañada polo río Eo e situada na Sierra de Meira, os picos máis altos 900 mts. Pena Grande e Pena Ouviñana.

Restos de Poboado Celta e precelta, na Insua.
Castro de Cabaceira: restos de poboado Celta.
Castro de Texeira: restos dun poboado Celta.
Mámoas dos Baos: restos arqueolóxicos prehistóricos.
Igrexa de San Juan dos Baos: románica.
Igrexa de San Xurxo de Piquín: construída no ano 1782, en estilo neoclásico.
Igrexa de Santa Baia de Piquín: barroca do século XVIII.

Riotorto: zona de vales, concas de ríos moi fértiles bañadas por varios ríos (Eo, Miñotelo, Torto, Areales, A Chousa) e altas montañas. Turismo rural.
Igrexa de Santa María de Meilán: foi construída no século XVIII.
Torre do Mouro: construída no século XIV.
Igrexa de Espasante: construída no século XVII.
Igrexa de San Pedro de Riotorto: construída no século XVIII, en estilo neogótico.

Pol: situado nas estribaciones de estribaciones da Sierra de Meira e da Sierra do Miradoiro.
Igrexa de Santa María de Valonga: de estilo románico.
Igrexa de Santa María de Cirio: é neoclásica.
Igrexa de San Pedro de Ermunde e a de Santa María de Fraialde : barrocas

2008-01-10T10:26:00.000+11:00

* Nacimiento del Río MiñoDireccion: Sierra de Meira Las tierras de Galicia no fueron "descubiertas" durante mucho tiempo, es decir, no se sabían a ciencia cierta datos sobre la naturaleza, de hecho, hasta mediados del siglo XX, se creyó que el Miño, el más importante río de la comunidad gallega, nacía en una laguna de Fonmiñá. En realidad, el Miño nace en la siera de Meira, en el Pedregal de Irimia. Un conjunto de piedra y barro (morrena) de origen glaciar, sirve de "fuente" al nacimiento del Río.

http://destinia.com/guide/el-mundo/europa/espana/lugo/lugo/1-30004-30200-31416-32597/30/es

Lendas do Pedregal

2008-01-10T10:14:00.000+11:00

AS lendas do Pedregal de Irimia.
Hai oitocentos anos, unha vella meiga vivía no alto da serra e negouse a pagar tributos aos frades do convento de Santa María de Meira. A resposta dos monxes foi contundente: decidiron aproveitar aquelas terras para manter o seu gando. En vinganza, a vella cortou todo abastecemento de auga proveniente dos seus dominios, e taponou con pedras o nacemento do río.

Outra historia di que en época remota unha bruxa pretendía expulsar da vila aos frades; para iso ía pola serra cunha morea de pedras; de súpeto, oíu as campás a rebato. Presa de medo, deixou caer as pedras e, de modo inesperado, xurdiu o Pedregal de Irimia.

Aínda hai unha versión diferente: as pedras foron deixadas alí por unhas xentes que pretendían, unha tarde de tormenta, guindalas contra o convento, mais fuxiron ao veren no ceo a figura de Bernardo de Claraval.

As tres versións, sen dúbida, teñen algo en común: os receos provocado polo enorme poder dos frades de Meira, donos durante a Idade Media de terras que ían de Amandi ata Sober e de Ribadeo ata Ortigueira.

Meu ben querido

2008-01-10T09:42:00.000+11:00

que tempos aqueles,, nos primitivos comenzos da era informatica,,,
nembargantes os coñecementos de programación en ms-dos adquiridos seguen a ser de moita utilidade
e por que non o meu ben querido AMSTRAD

Expandindo as fronteiras

2008-01-10T05:15:00.000+11:00

ainda que o jarito virtual estivo pechado, toda-las cedulas moveis, os gherrilleiros, e os comandos operativos de Tropa Lixeira, estiverom de garda, alí onde se celebrou festa oubo un Mtv de representación.

-Colaboradores Mtv
estamos a mandar invitacións para a colaboura no bloge,

2007-12-30T12:16:00.000+11:00

rota do Miño dende o seu Berce ata a charca da fontemiña

span >mapa da fronteira das terras Meiregas ocupadas

Ría de Ribadeo, pedregal de Irimia

2007-12-26T08:57:00.000+11:00

A elección dun nome pode ser algo serio. Véume á cabeza ó pasar por Meira e ver a teima co nacemento do Miño que teñen entre dous concellos: un, a favor do Pedregal de Irimia, outro a favor de Fonmiñá. Non sei no que rematará todo, pois a propaganda que está a facer Meira non é desdeñable, pero o propio nome, fontemiña, fonmiñá, Fuente miña, fonte miñana, ... chama abondo máis que 'Pedregal de Irimia' como nacemento para o río. E todo esto, sen entrar nin saír de cal é o 'auténtico' sitio de atribución do nacemento.Coido que algo deso está intentando que pase coa ría de Ribadeo. Como o nome do río é máis curto, e ademáis, é usado en máis sitios pois a cunca do río é ampla, preténdese unha suplantación...

.Buceando pola rede.(Espido) Post publicado en RIBADEANDO o (7/7/07) por agremon
-http://ribadeando.blogspot.com/

Lendas do Miño

2007-12-26T08:44:00.000+11:00

Luis Chapela Bermúdez - Moaña
Amancio naceu hai un feixe de anos en Meira, Lugo, pero sendo un mozo abandonou aquelas terras e veu a vivir á beira do mar, na parroquia de Chapela (Redondela). Aquí coñeceu a Chelo, que hoxe é a súa esposa, tiveron fillos e foron moldeando o seu fogar na parte alta da parroquia. Cando era neno ía á escola da aldea, na que o mestre lle dicía que o río Miño nacía en Fonte Miñá, tanto el coma os outros rapaces así o crían. Daqueles anos lembra aquel lugar (Fonte Miñá) rodeado de campos onde se sementaba o millo e despois herba. Os traballos facíanse a man, hoxe todo é con máquinas. A pouca distancia de Fonte Miñá hai un muíño chamado de Matías, que se sirve da auga da pequena lagoa que alí hai, aínda hoxe é una satisfacción mirar traballar aquel muíño.Cando se carretaba a herba seca nos carros do país, para despois nos quinteiros das casas facer os palleiros, unha tarde seica dúas vacas saíron asustadas pola incomodidade que lle daban as moscas levando o carro arrastro, intentaron paralas pero non foron capaces, segundo a xente que estaba presente o carro e máis o gando caeron na pequena lagoa e foron para o fondo, nunca máis apareceron. Hoxe aquel recinto está protexido por unha valla. Pero mira por onde co paso dos anos Amancio escoita que sitúan o nacemento do Miño no Pedregal, na Serra de Meira, máis concretamente en Irimia Alta. O certo é, que Fonte Miñá e un lugar que ten moita sona, situado no concello de Pastoriza, pero o regato que leva a auga ata alí é o que nace no Pedregal, en Meira, así deste xeito, xurde unha disputa entre os veciños que algúns aínda manteñen hoxe.Lembra Amancio, o que naqueles anos se contaba no Pedregal, lugar situado na ladeira da Serra de Meira, dicían algúns veciños que xa morreron, que polo interior da serra pasa un gran río moi profundo que é o pai do Miño. Outros din que o Pedregal foise formando porque cada muller que pasaba por alí ía deixando pedras no mesmo sitio. Seguramente que haberá outras lendas e outros contos destes lugares emblemáticos que xa son parte da nosa historia. Amancio que compartiu con nós estes recordos da súa infancia, é home respectuoso coas tradicións do país, coa natureza, coa fala, e que lle gusta percorrer Galicia cando o traballo en Casa Cándido llo permite, pois como el di: "A min gústame andar por onde pisa o boi".Luis Chapela Bermúdez - Moaña
Martes 10 de octubre de 2006
El faro de Vigo (cartas o Director)

apoios

2007-12-26T08:22:00.000+11:00

chegan novos apoios a causa,

.a comunidade Meirega virtual segue a medrar

PROJECTE BIODIVERSITAT A GALICIA

2007-12-23T10:53:00.000+11:00

DESCRIPCIÓ DE LA ZONA: Meira és situada a 35 quilòmetres al nord-est de la capital lucense. Amb una altitud entre els 500 m fins els més de 1000 m on arriben els pics més alts de la serra de Meira, el clima és fresc a l’estiu i molt fred a l’hivern on les nevades duren varies setmanes en aquesta estació. S’ha de destacar la diferència de temperatura que vàrem trobar nosaltres mateixos des d’el sur de Galícia, des d’on ens desplacem, fins el nord-est que era de 12ºC, passant de 27º a 15º a la zona del ramat, concretament a les muntanyes Da Pastoriza, situades a 750 m. sobre el nivell del mar.
A més, és en aquesta serralada on brollen les primeres fonts que donen naixement al riu Miño.

La zona de Meira és espectacular amb terres encara verges en molts casos. Els boscos de roures, castanyers i bedolls són els més habituals de la zona i la seva fauna salvatge és una llista interminable d’espècies entre les que destaquen, guineus, senglars, cabirols, i el que dona origen al nostra projecte, EL LLOP.

Segons pastors de la zona, entre Pastoriza i Mondoñedo s’ha detectat el moviment d’entre 12 i 13 llops que moltes vegades s’organitzen en una sola llopada i que resulten tremendament letals pels ramats, això afegint-hi els gossos assilvestrats, ha fet que des de l’Institut ens hàgim mobilitzat per afrontar l’imperiosa necessitat d’introduir el Muntanya del Pirineu que tan bons resultats està donant en l‘actualitat.

Canles na Rede

2007-12-23T09:42:00.000+11:00

Mtv ten canle en YouTube (en provas)
www.youtube.com/meirego
a busca de material audiovisual dos tuberos Meiregos xa escomenzou.

ROTA MIÑO-EO OU DA MEIXADOIRA

2007-12-22T10:02:00.001+11:00

Un só paseo no que descubrimos os dous ríos máis importantes da provincia no seu ben distinto discorrer: Un camiño de terras portuguesas cara ao Sur, e finalmente, o Atlántico. O outro camiño da Mariña Luguesa para ir dar ao Cantábrico. Neste paseo podemos disfrutar tanto do val como da serra de Meira. Imposible non deterse ao seu paso pola cascada da Meixoadoira, un deses recunchos de paz tan apreciados nos nosos días.

ehh!

2007-12-11T09:16:00.000+11:00

a descarja de adrenaliña produscida polo impacto, foi coma se nunha nube de......
cajo en :::::: alo vaí tooo, o ps ,a conexiom pirateada,, o C+, bueno,,,,

sede central

2007-12-08T11:06:00.000+11:00

a asistenta realizará tarefas de distribución e envio de comuninados internos do FLTM. a cargo da dirección xeral.
horario flexibel

camiño do Pedregal

2007-11-30T09:49:00.000+11:00

Ruta do Pedregal de Irimia

Miño de Meu

2007-11-30T09:01:00.000+11:00

O Minho (em espanhol e em galego: Miño), é um rio internacional que nasce a uma altitude de 750 m na serra de Meira, na Comunidade Autónoma espanhola da Galiza e percorre cerca de 300 km até desaguar no oceano Atlântico a sul de A Guarda e a norte de Caminha. Nos últimos 75 km do seu percurso, entre Melgaço e a foz, o Minho serve de fronteira entre Portugal e Espanha.

Entre a nascente e a foz, o rio Minho passa por Lugo, Ourense, Melgaço, Monção, Tui, Valença e Caminha.

rios de portugal/pt.wikipedia.org

sentidin

2007-11-29T10:19:00.000+11:00

O dereito á libre expresión é un dos máis fundamentais, xa que é esencial á loita para o respecto e promoción de todos os dereitos humanos. Sen a habilidade de opinar librememte, de denunciar inxustizas e clamar cambios - o home está condenado á opresión.

Por estas mesmas razóns, o dereito á libre expresión é un dos máis ameazados, tanto por gobernos represores que queren impedir cambios, como por persoas individuais que queren impor a súa ideoloxía ou valores persoais, calando os outros.

A loita pola liberdade de expresión correspóndenos a todos, xa que é a loita pola liberdade de expresar o noso propio individualismo. Respectar a liberdade dos demais a dicir calquera cousa, por máis ofensiva que a consideremos, é respectar a nosa propia liberdade de palabra.

FLTM

2007-11-24T10:23:00.000+11:00

A comandancia Xeral do FLTM acordou o envio de reforzos de apoio o comando TL na capital da Galiza. e distinguir coa flor do toxo Meirego o Comandante Xeral do Comando polas labouras aprol do movemento Mtv.

Xente de Meira,Tropa Lixeira

2007-11-22T10:34:00.000+11:00

comando de azon rapida do FLTM.
iste comando desplazase por sonde ai festa, ou jarana, dispon de celulas moviles espalladas polas principais cidades da galiza.

polo mundo

2007-11-22T10:18:00.001+11:00

meiregos around the world,
a presenza dos Meiregos de representazón, desenvolvese por todo o planeta

retranca,

2007-11-09T09:17:00.000+11:00

Coa intención de recuperar a tradición humorística do noso país e coa Compaña coma mascota chega aos quioscos a revista “Retranca”. A publicación, dirixida polo debuxante Kiko da Silva, preséntouse o xoves 31 de outubro no Café Moderno de Caixa Galicia, en Pontevedra, e lánzase con 8.000 exemplares que se distribuirán mensualmente a 2,20 euros cada un. O proxecto conta con colaboracións de Miguelanxo Prado, Manuel Rivas, Alberto Guitián, Pinto e Chinto e Xaquín Marín entre outros.

Mtv.

2007-11-07T08:33:00.000+11:00

En busca dos MTV!
Os Meiregos de Toda a Vida, andamos espallados o redor do mundo
botados pa dian´te e dicindo "eu son Mtv" e sí, o de tropa de Meira, tropa Lixeira, e certo.. !QUE PASAAA!HOOOOO: os Mtv somos así.

O Miño e Meirego

2007-11-06T10:37:00.000+11:00

Frente aprol do Recoñecemento oficial por parte do concello da Pastoriza,do nacemento do rio Miño no Pedregal de Irimia en Meira, como único berce do rio Miño e asumír a integración das terras da "Pastoriza Meirega"* no Concello de Meira.

* A Pastoriza Meirega son entre outras: fonmiñá, o tombo, paraxes,crecente,

Terras Meiregas

2007-10-23T08:45:00.000+11:00

Paraxes célticas e solitarias incitantes á meditacion e ao retiro mundano, varios dos piadosos ermitaños destas terras Meiregas reuníronse no ano 995 fundando unha comunidade dedicada ao Salvador. A pequena igrexa construída polo Abad Xiraldo converteríase en 1258 nun espléndido mosteiro consagrado polo Bispo de Lugo sendo Eimerico o Abad do cenobio.

Obxeto de doazóns e privilexios por parte da Realeza Galega desde o século XII, o Mosteiro de Meira chegou a estender xurisdición desde Ortigueira e Ribadeo ata Os Peares. No ano 1600 fundouse en Meira o Colexio de Filosofía, un avanzado centro de estudos de gran fama no Reino de Galicia. Vítima das guerras Napoleónica e Carlista así como da Exclaustración, desapareceu no século XIX.

Os misterios do Miño

2007-10-19T04:28:00.000+11:00

O que segue é un pequeno extracto do traballo titulado "Biografía do Miño" e que D. Francisco Río Barja, director do Instituto Pai Sarmiento de Estudos Galegos e da Real Academía Galega presentou e así aparece no libro "Conferencias sobre o río Miño" publicado por Caixa Ourense.
-cuestións sobre o río Miño:
- A verdadeira fonte do Río Miño é o lugar coñecido como Pedregal de Irimia. Baséase en que o caudal de Fonte Miña únese a 10 km do percorrido do Miño. Úneselle pola esquerda e con moito menos caudal que o que xa leva o río. Non lles falta razón.
O río Miño dicíase, erroneamente, que nacía en Fonmiñá,Pastoriza. Hoxe todo o mundo admite que nace no Pedregal de Irimia, situado a 6km. de Fonmiñá.En Meira Pasa por Lugo e Ourense. Está embalsamado por Fenosa desde Portomarin ata Frieira. No seu percorrido ten os seguintes encoros: Belesar con 654 Hm3, Peares con 182 Hm3, Velle con 17 Hm3, Castrelo con 60 Hm3 e Frieira con 44 Hm3. Realmente está máis que embalsamado. Desemboca, no oceano Atlántico, logo de pasar por Tui e A Garda e logo de ser un río internacional desde Frieira.

.MTV

Galiza, si o cambio climatico

2007-10-18T02:22:00.000+11:00

mtv gif

2007-09-26T07:02:00.000+10:00

pimp myspace - Gickr

Miño

2007-09-01T03:29:00.000+10:00

As Fontes do Miño
Sempre é unha ledicia, unha festa maior, o ollar o nacemento dun río. E máis si ese rio é o Miño, o pai fluvial do reino noso, que dixo Alvaro Cunqueiro ou o Pastor de Ríos, que cantou Iglesia Alvariño. E moito máis aínda si ún fai o viaxe con amigos como o Cesáreo e Isabel, a xentil portuguesa do Porto que soña coas suas raigañas mozambiquesas e que me deprendeu que todo aquel que olla unha hedra e non lle arrinca unha folla non lembra ó seu amor. Servidor arrincou unha folla de hedra en Fonmiñá. Unha folla pequena, dun verde escandaloso, que se está murchando con moita tristura neste val dos lemavos, sin árbres nin un gran río que arrole os seus soños e as súas soedás.As vellas xeografías decían que o Miño nace en Fonmiñá, na serra de Meira, provincia de Lugo.
O Miño non nace en Fonmiñá e Fonmiñá non está na Serra de Meira. Fonmiñá é unha parroquia que perteñece ó concello da Pastoriza. O Miño nace no Pedregal de Irima, estrana, singular e orixinal paisaxe da Serra de Meira. A lénda explica que unha vella, que resultou ser a nai do demo, que iba pola Serra de Meira, ó ollarse perseguida por un frade, pra fuxir máis lixeira, abriu o mantelo e deixou caer o que levaba nél. Eran as pedras que ainda oxe se ollan no lugar. O bater no chao fixeron reventar o río: unha vea de auga pequena, cantareira e cristaíña, extraordinariamente fina, da que bebemos o Cesáreo e servidor usando como cunca as maus e Isabel.Un modesto poeta galego, morto na emigración, nativo de Santa Comba de Orrea, en Ríotorto, veciño de Meira nos ledos días da súa mocedade, no seu libro Debezos, pubricado en Buenos Aires en 1.947, ilustranos sobor deste particular:

¿Quén dixo, craro río Miño,
que naces en Fumiñá
se, xunto a Monterredondo,xa pasa, feito un rapaz?
.¡Se xa, na Ponte de Meira
,semellas ser un lanzal mozo,
que canta cantigas
ó lonxe vai troulear!.
E sigue deste xeito:E sei tamén, de que téso teu bercio máis atrás,aló na Serra de Meira,de Irima no pedregal.Fonmiñá é unha pucharca entre prados, non moi grande, veireada de espadanas e cercada cunha tea metálica que non pode ser máis antiestética. Por cada banda da pucharca ergueron dous moimentos: un cruceiro mais ben probe e, defrente, un grupo escultórico que representa a un vello barbado cunha serpe rubíndolle polas pernas que se lle enrola á cintura e na base, duas figuras femeninas. Todo moi raquítico e moi feo como o chapeo de Napoleón primeiro, como dixo Francis Jammes.O Miño provocou poucos poemas. Lembramos versos que lle adicaron Díaz Jácome, Iglesia Alvariño, Avelino Díaz, Augusto Casas… e pouco máis. Botamos de menos na nosa literatura o gran poema ó Miño e o gran poema a Compostela. Para acometer con éxito estas empresas compría, como escribiría un romántico, o estro poético de Pondal. Non estaría mal, e aínda sería precisa, unha biografía do Miño. Don Ramón Otero Pedraio era o home indiscutible pra escribila.Entre o Pedregal de Irima e Fonmiñá está a viliña de Meira, xurdida ó redor do mosteiro bernardo. Hoxe o edificio do mosteiro é casa consistorial e rectoral. A eirexa, dende a desamortización, quedou convertida en templo parroquial. Un fermoso e sobrio exemprar gótico, sin adornos, con retábulos e imaxes barrocas. Na fábrica do edificio mistúrase a pizarra –xisto- e a cantería. Sería fermoso e útil inventar unha teoría que explicara a relación que hai entre o marmurio do río neno coas súas melodías e as súas pausas- e cos capíduos da régoa de San Bernardo, escritas nun latín doado e armonioso.Vale a pena ver o nacemento do Miño, ollar as súas claras fontes montesías e comprobar como a auga –pura, limpa e inocente- baixa estarabouzando e brincando entre penedos como os cervos dos nosos cancioneiros. Dende Irima óllase a Terra Chá inmensa, gris e verde. A unha banda están os prados bricios de Seixosmil. A outra, nun outo, según se vai prá Pontenova, Alvare. Voltando para Lugo temos que pasar por Paraxes, un val breve, prodixiosamente verde que xa quere ser Terra Chá. Ou que xa a é.En Castro de Rei, entre Quintela e Bendia, o Miño é dunha insuperable fermosura, cos seus caneiros e as súas insuas. Mais onde acada a súa plenitude é en Outeiro de Rei, no Campo de Santa Isabel. O contemplar tal beleza lembramos os versos de Avelino Díaz:
Un río con tantos pulos non pode nacer no chan;ten que nacer nunha serragrávida de maxestá.

GALIZA!

2007-08-31T07:32:00.000+10:00

porqué Galicia e non Galiza

Avelino Díaz (o poeta de Meira)

2007-08-31T06:52:00.000+10:00

Avelino Díaz naceu en Santa Comba de Orrea, Concello de Riotorto (Lugo), o día 14 de novembro de 1897.

Aos dez anos foi vivir a Meira-Fonsagrada coa súa familia e no 1910 emigrou á Arxentina, voltando a Galiza no 1916 e volvendo a saír no 1920 para Cuba onde estivo moi pouco tempo e de alí foi cara a Bos Aires (1921).

FONTE: Enciclopedia da Emigración Galega, www.cigmigracion.com

2007-08-30T21:09:00.000+10:00

Comunicado do F.L.T.M.
Fronte de Liberazón das Terras Meiregas
Mtv. e o medio elixido polo fronte, para espallar a loita dos guerrigheiros Meiregos a prol da unidade nacional Meirega, pertencendo a ela terras da Pastoriza, Riotorto, Pol,Fonsagrada,Pontenova,C.de rey. e a totalidade da Ribeira de Piquin. Todas elas formas as Terras Meiregas.
-as terras da Pastoriza Meirega son o fronte maís activo e neuralxico da nosa loita. a Fontemiña, comvertida nun chiringuito pa guiris que guiados por mais de algunha guia levannos enganados,,pa foto, co sinal do nacemento do Miño.
"e unha provocación para os guerrillehiros Meiregos,"
Neste mapa podense ver as terras independentes da Galiza Ceibe!
os gherrilleiros do ARPI. A Alianza Roupariana a Prol da Independenza
e CIM. Comando pola independenza do Morrazo

-a unidade das Terras Meiregas é o reto que o FLTM ten como base dentro dos propios principios da anexión das devanditas terras ocupadas.
-os Pastoricenses afíns a causa Meirega ou simpatizantes que residan en territorios ocupados, serán considerados como pertencentes a Meira,

A Azureira, Casanova, A Corota, Enfermeria, A Granda, A Lagoa, Louseira, A Pena, A Valiña,
A Veiga de Galegos, Casas Novas, As Corvaceiras, Cabana, Fontes, Grañanova,
Irimia Alta, Irimia Baixa, Leiras, Meira ,Murias, O Carballal, O Cercado, O Espido,
O Marrondo, O Piñeiro, O Touzón, O Val da Cal, O Vilar da Corota, Orpin, Paderne, Paredes, Piñeiro, Regolongo, Rielo, Riocabo, Sebe de Abades, Seixosmil, Vilar de Mouros, Vilaxuso
adesións:
Navallos (San Pedro)
San Xurxo de Piquín (San Xurxo)
Santalla (Santalla)
Santiago de Acevo (Santiago)
Vaos, Os (San Xoán)
) Fomiñá (O Salvador) Goritos, Gruñedo,
Igrexa, A
Mercadeiros
Paraxes
Proída, A
San Miguel
Tombo, O
) Val de Duque
Castro, O